Nick Mouton: een combinatie van enthousiasme, engagement, doorzetten, realisme en idealisme. Getrouwd en vader van Zarah. Afkomstig van Brugge, rechten gestudeerd in Gent, gesetteld in Lovendegem. Schepen in Lovendegem en medewerker van Helga Stevens, eerste doof parlementslid in Europa.

waarom politiek:

Alhoewel ik het niet van thuis uit meegekregen heb, interesseert politiek mij al van jongsaf aan. In het begin keek ik vooral op naar de mannen en vrouwen die ons land bestuurden, maar al snel begon ik in te zien dat bepaalde dingen grondig fout liepen: politici die zich of de partij oneigenlijk verrijkten, politici die hun mening van de ene dag op de andere dag veranderden, ...

Later groeide ook het besef dat het niet alleen bepaalde individuen waren die de politiek verziekten, maar dat het hele systeem waarbinnen we werken (de staatsstructuur) gewoon grondig fout zat.

Op de universiteit ging ik rechten studeren vanuit datzelfde idealisme en rechtvaardigheidsgevoel. Vanaf mijn tweede jaar ging zowat al mijn vrije tijd naar politiek. Vanaf dan werd het mijn grootste hobby en passie. Mijn eerste ervaring deed ik op binnen de VNSU. Na twee jaar werd ik tot voorzitter verkozen en bleef dit tot het einde van mijn studies. Het was een zeer mooie periode waar ik met plezier aan terugdenk. Daar zette ik mijn eerste stappen in de politiek en leerde ik veel mensen kennen die vrienden blijven voor het leven.

Bij het einde van de Volksunie werd ik actief in de partijpolitiek. Er zou en er moest een onomwonden Vlaamse partij blijven bestaan. De VU gleed met Bert Anciaux meer en meer af naar een ideologieloos, hip jongerenpartijtje. Daar ging Geert Bourgeois tegen in. Naast zijn Vlaams profiel is zijn rechtlijnigheid en zijn ietwat zakelijk imago een verademing ... eindelijk eens een politicus die er niet alles voor over heeft om plezant en populair gevonden te worden.

Bij de geboorte van de N-VA werd ik actief binnen de afdeling te Gent (daar woonachtig als student) en binnen het nationaal jongerenbestuur. Na enkele moeilijke jaren sloot de N-VA een kartel met de CD&V en behaalde een sterk resultaat bij de Vlaamse verkiezingen in juni 2004. Vanaf dan ging ik ook werken voor de partij als medewerker van Vlaams volksvertegenwoordiger Helga Stevens.

Op die manier is mijn hobby en passie, mijn nieuwe job geworden. In het Vlaams Parlement spitsen wij ons toe op welzijn en personen met een handicap. Een hele nieuwe politiek wereld ging voor mij open en ik leerde ook de 'dovenwereld' kennen.

Het was en is nog steeds een boeiende kennismaking: echt een job waarbij je niet om de haverklap op je horloge zit te staren. Anderzijds kruipt er veel tijd in zodat mijn vrouw het wel eens op haar heupen krijgt :-) Toch steunt ze me volledig, want ze weet hoeveel het voor mij betekent.

Eind januari 2006 verhuisde ik naar Lovendegem. Voorheen was ik ondervoorzitter van de afdeling te Gent. Ik mag dan wel een 'nieuwe Lovendegemnaar' zijn, toch ken ik Lovendegem en het Meetjesland goed. Ik groeide op in Donk, een deelgemeente van Maldegem, en als medewerker van Helga Stevens volg ik al enkele jaren de politieke actualiteit in het Meetjesland. Ik was bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 ook in verschillende gemeenten bij de kartelonderhandelingen betrokken.

Met goed resultaat hebben we de N-VA in het Meetjesland op de kaart gezet. Gezien de stempel die Paul Van Grembergen op deze regio drukte, was dit na het uiteenvallen van de Volksunie niet evident. Nu telt N-VA opnieuw verschillende schepenen, gemeenteraadsleden en ocmw-raadsleden in het Meetjesland.

Zelf nam ik op vraag van N-VA Lovendegem meteen deel aan de gemeenteraadsverkiezingen, dit in kartel met de CD&V. Dankzij een intensieve en originele campagne werd de eerste verkiezingsdeelname in Lovendegem meteen een succes. Dankzij het goede resultaat werd ik meteen schepen.

Daarbij huldig ik nog steeds hetzelfde uitgangspunt: de politiek is er ten dienste van de mensen. Veel mensen geloven niet (meer) in de politiek door kleine en grote politieke schandalen en het feit dat bepaalde politici maar weinig luisteren naar de bevolking en vooral oog hebben voor zichzelf. Het klopt dat bepaalde politici niet deugen, maar dat is nu net voor mij altijd een extra reden geweest om wél aan politiek te doen. Als we hen alleen hun gang laten gaan, dan wordt het er zeker niet beter op.

Ik heet u alvast welkom op mijn webstek en als u vragen of opmerkingen heeft, laat dan niet na mij te contacteren.

Nick Mouton.