Einde van de poppenshow?

Deze ochtend was er het langverwachte congres over de positie van de N-VA op federaal niveau. De laatste 48 uur was het duidelijk geworden dat er geen verscheurende keuze zou voorliggen. Didier Reynders verwijderde met zijn voorwaarden (parallele onderhandelingen over de uitbreiding van Brussel, een onderhandelde oplossing voor BHV, benoeming van de burgemeester en geen resultaten voor de verkiezingen van 2009) elke mogelijk splijtzwam tussen CD&V en N-VA.

Door zijn verklaringen schoot Reynders het A4-tje van de drie koninklijke bemiddelaars aan flarden. Had hij gezwegen, dan hadden de voorstanders van de verdere dialoog nog kunnen pretenderen dat op basis van dit A4-tje een bevredigende uitkomst mogelijk zou zijn. En ik benadruk 'pretenderen', want ieder mens met een beetje gezond verstand weet nu ondertussen wel al dat verdere onderhandelingen nutteloos zijn. Maar in dit land pretendeert men wel vaker. Nu werd echter nogmaals duidelijk gemaakt dat de standpunten onverzoenbaar zijn, wat Open VLD en SP.a ook mogen beweren (terwijl ik dit neertyp is ex-VU'er Bartje Somers op Terzake zijn laatste greintje zelfrespect aan het verkopen).

Met bijna 1.600 deelnemers was dit het drukst bijgewoonde N-VA-congres ooit. Met amper een tiental tegenstemmen werd het voorstel van het partijbestuur goedgekeurd om de steun aan de federale regering op te zeggen. Reden: de partij koester geen enkel geloof meer in een redelijke en grondige staatshervorming. Wel maakten zowat alle sprekers het zeer duidelijk dat dit niet betekende dat het vertrouwen in het kartel werd opgezegd. De gehechtheid binnen de N-VA aan het kartel is duidelijk heel groot. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen (wishfull thinking?) dat dat ook bij de CD&V-basis het geval is.

Mijn prognose voor het congres was dat we onze steun aan de federale regering zouden opzeggen, dat we als kartel verder zouden gaan, dat als gevolg daarvan alle communautaire besprekingen worden stopgezet en dat de federale regering nog zou doorregeren tot juni 2009. Dit lijkt mij de enige optie voor de CD&V om het kartel te behouden én federaal nog enkele maanden verder te regeren. De N-VA'ers kunnen daar waarschijnlijk ook vrede mee nemen als dat betekent dat België na de verkiezingen van 2009 evolueert naar een confederale staat.

Die sleutel kan in 2009 mits een goede score in handen liggen van CD&V/N-VA. De peilingen tonen aan dat Open VLD, SP.a en Groen! hoogstwaarschijnlijk onvoldoende stemmen zullen verzamelen om de Franstaligen te depaneren ... en CD&V zal dan wel geleerd zijn om zich niet in uitzichtloze onderhandelingen te verstrikken. Al is dat scenario nog vele maanden van ons verwijderd ... en in de politiek kan alles van de ene op de andere dag veranderen.

Foto 1: De sympathieke mannen van de VVB voeren actie aan de ingang van het congrescentrum.
Foto 2: Russisch aandoende wachtrijen om de gepersonaliseerde stemkaart te bemachtigen.
Foto 3: Met bijna 1.600 aanwezigen is de grote zaal van het congrescentrum te klein. De ongelukkigen volgen buiten op groot scherm de werkzaamheden.
Foto 4: Veel steun voor de partijtop, het voorstel en veel pro-karteluitspraken tijdens de vragenronde.
Foto 5: Achteraf werd er naar goede gewoonte nagepraat bij een goed glas.