U heeft het de laatste weken ook wel gemerkt ... het botert niet al te best tussen de top van N-VA en het Vlaams Belang. Een woord dat dan geregeld valt is 'godsvrede'. Als men het binnen de Vlaamse beweging heeft over dat begrip kan ik niet anders dan meewarig het hoofd te schudden. Met godsvrede bedoelt men dat Vlaamsgezinden (links en recht, progressief en conservatief, ...) elkaar niet mogen tegenwerken of bekampen, maar integendeel moeten samenwerken om het gezamenlijk doel te bereiken: een onafhankelijk Vlaanderen.

Vooreerst vind ik het een verkeerd uitgangspunt. Het is niet omdat men één doelstelling deelt, dat men akkoord gaat over de invulling, de strategie, ... Het is bijvoorbeeld ook niet omdat men ook voorstander is van een beter milieu, dat men slaafs het standpunt van 'extremisten' moet volgen dat kerncentrales onmiddellijk afgeschaft moeten worden en brandstof dubbel zo zwaar belast moet worden. Misschien ziet men eerder wel iets in meer middelen voor onderzoek naar alternatieve energiebronnen, premies voor energiezuinige vervoersmiddelen, ... De uiteindelijke doelstelling is wel hetzelfde: een beter milieu.

Het is dus niet omdat het Vlaams Belang ook voorstander is van een onafhankelijk Vlaanderen dat wij inhoudelijk een project delen. Eerlijk gezegd, ik krijg enkel het zuur van de folders die zij verspreiden. Bij mijn ouders thuis krijg ik af en toe de Brugse Leeuw in handen en ook toen ik als student in Gent verbleef kreeg ik hun blad, de Strop, in de bus. Wel, veelal is dit van de eerste tot de laatste pagina gevuld met stigmatiserende artikels over vreemdelingen. Als er al eens een artikeltje in staat over de Vlaamse onafhankelijkheid, dan verdrinkt het tussen al de rest. Zijn dat onze grote Vlaams-nationalisten?

Oké, de waarheid mag en moet gezegd worden, en als er problemen zijn met vreemdelingen, dan moeten deze besproken kunnen worden. De doelstelling van het Vlaams Belang is echter niet het bespreken van de problemen en het zoeken van een oplossing (behalve ze zo goed als allemaal deporteren), maar deze bevolkingsgroep volledig negatief af te schilderen en haat en angst te zaaien bij de (autochtone) Vlamingen. Ik vraag me trouwens af wie daarbij gebaat is. De Vlaming gaat zich nog angstiger voelen, zich nog meer afzetten tegen de allochtoon, de allochtoon geraakt nog meer gefrustreerd omdat hij buitenspel gezet wordt, en zo belanden we in een vicieuze cirkel. Alleen het Belang wordt er beter van, want oogst jaar na jaar meer stemmen (om er wat mee te doen?).

De N-VA daarentegen werkt positief. In Vlaanderen zijn wij de catalysator geweest van het inburgeringstraject. Vroeger waren er nauwelijks cursussen Nederlands voor nieuwkomers. Nu is er een volledig aanbod en moeten bepaalde doelgroepen verplicht deze cursus volgen. Het is trouwens in hun eigen belang. Enkel als men de taal en de gebruiken kent van de regio waar men woont, kan men hogerop geraken. Zie maar naar de vele Franstalige werklozen in de rand rond Brussel die geen werk vinden omdat veel bedrijven enkel tweetalige werknemers aanwerven.

Wat het onafhankelijk Vlaanderen betreft stel ik enkel vast dat het Vlaams Belang staat te roepen en iedere andere partij als verrader bestempelt. De N-VA daarentegen nam het initiatief om nu al werkgroepen op te starten in het licht van de federale verkiezingen van 2007. Zo willen we goed gewapend zijn als er over de staatshervorming onderhandeld wordt (wat VLD en SP.A in de diepvries staken). Natuurlijk willen wij ook liever vandaag dan morgen een onafhankelijk Vlaanderen, maar als men denkt dat dat zal lukken door te roepen, dan is men populistisch en naïef. Vooreerst moet de Vlaamse bevolking overtuigd worden van het nut van dit project (want het is niet omdat men op het Vlaams Belang stemt dat men voorstander is van de onafhankelijkheid of dat men tegen het ondemocratisch koningshuis is). Daarnaast moet ook op politiek vlak aan Vlaamse zijde een meerderheid gevonden worden om dit door te drukken. We hebben bij het debacle van de splitsing van BHV gezien dat dit niet evident is.

Wat doet het Vlaams Belang? Zij steekt haar tijd in het bekampen van de N-VA. Zij is de enige partij haar tijd en middelen investeert in het uitgeven van een blad met als enige bedoeling een andere partij de grond in te boren. Waar is de godsvrede dan gebleven? Als ik dat vergelijk met de houding die N-VA aangenomen heeft bvb. inzake de dotaties aan het Vlaams Belang nadat zij werden veroordeeld wegens racisme, wel dat is een hemelsbreed verschil. Ik heb er alleen een wrang gevoel bij als ik bedenk dat het Vlaams Belang, met het geld dat ze onder meer dankzij de houding van N-VA bleef krijgen, nu opnieuw een blad uitgeeft dat erop gericht is N-VA te kelderen. Godsvrede wo bestu bleven?