CD&V - N-VA - SP.a

Nog maar net met de beide voeten terug op de aarde na mijn vaderschapsverlof (al is verlof in de politiek altijd zeer relatief) en krijg je via Terzake te horen dat N-VA en SP.a zo maar eventjes Open VLD uit de Vlaamse regering hebben gereden. Even mezelf knijpen of ik wegens slaaptekort geen dingen hoor en zie die er niet zijn. Maar neen, het bleek wel degelijk realiteit.

Alhoewel ik nooit gedacht heb aan dergelijk scenario vind ik het wel goed dat Open VLD, die de afgelopen jaren op een bepaalde manier aan politiek heeft gedaan die mij zeker niet kon bekoren (oppositie vanuit de meerderheid), er niet bij zou zijn. Dan heb ik het zeker over de federale regering, maar ook op Vlaams vlak was Open VLD naar mijn mening de minst loyale/constructieve partner.

Eerst dacht ik nog dat CD&V met de 'afvalrace' een spelletje aan het spelen was om de vraagprijs van Open VLD te drukken. Die waren zich vlak na de nederlaag (net als ervoor) namelijk alweer zeer veeleisend gaan opstellen. Door met een coalitie met de N-VA te 'dreigen' kon Peeters Open VLD een toontje lager laten zingen. Dat deden ze ook (denken we maar aan de jobkorting). Ik vreesde dat de volgende stap zou zijn dat hij de N-VA dan toch zou inwisselen voor Open VLD (opdat CD&V federaal zeker niet in de problemen zou geraken).

Voorlopig ben ik dus (aangenaam) verrast door de gang van zaken. Maar er moet nu inhoudelijk nog heel wat uitgepraat worden en daarbij komen ongetwijfeld nog enkele heikele punten aan bod. Ik ben benieuwd ... maar in de huidige stand van zaken (een schitterende verkiezingsoverwinning en in het centrum van de coalitievorming) mogen we alles behalve klagen.

Wordt vervolgd ...