Vandaag werd bekend dat de SP.A tegen de volgende federale verkiezingen van 2007 een voorstel wil uitwerken om buitensporige lonen en vergoedingen van topmanagers in privé- en overheidsbedrijven aan banden te leggen. Het lijkt mij weer een staaltje populisme ten top. Begrijp mij niet verkeerd: ook ik stel mij de vraag of het gerechtvaardigd is dat een topmanager een loon krijgt dat de gewone burger doet duizelen. Wordt zo'n topmanager niet overgewaardeerd (of de gewone werkmens ondergewaardeerd)? Maar het is wel bijzonder populistisch om de bevolking voor te spiegelen/liegen dat de overheid hier ook maar iets aan kan veranderen, zeker niet in de privé-sector.

Volgens mij weet SP.A nu reeds dat haar voorstel geen enkele kans maakt. Maar ze kan er wel even goedkoop mee scoren. Volgens ingewijden is het nu reeds zo dat bepaalde managers vanuit het buitenland vergoed worden. SP.A zou zijn energie beter investeren in initiatieven waar de gewone burger echt iets aan heeft, want door het loon van de topmanager te beperken zal geen één extra arbeider of bediende in dienst genomen worden. Als je in onze geglobaliseerde economie dergelijk voorstel doorvoert, zal dit volgens mij enkel tot gevolg hebben dat deze topmanagers op korte termijn op een andere manier of via een andere weg vergoed worden, waardoor zij geen eurocent minder zullen verdienen.

Een vergelijkbaar fenomeen doet zich voor met onze topsporters zoals Justine Henin, Tom Boonen, ... die allen andere oorden opzochten om minder belastingen te betalen. Wat heeft de bevolking er aan als zijn toplui naar het buitenland verhuizen of via een achterpoortje hetzelfde loon krijgen? Neen, dit is pure demagogie.

Zondag verklaarde verklaarde huidig vice-premier Laurette Onkelinx (PS) in een televisie-interview dat zij een scenario waarin Di Rupo de volgende federale eerste minister wordt, wel ziet zitten. Voor veel Vlaams-nationalisten betekent dit een nachtmerrie die realiteit wordt. De PS wordt namelijk steeds gezien als de partij bij uitstek die het voortbestaan van België (en de bestaande transfers) verdedigt. Als nu de voorzitter (én huidige minister-president van Wallonië) eerste minister zou worden, vrezen velen dat dit minstens zal betekenen dat verdere stappen in de staatshervorming voor onbepaalde tijd uitgesteld zullen worden. Het zou zelfs nog verder kunnen gaan.

Het is goed mogelijk dat als Di Rupo eerste minister wordt, verdere stappen in de staatshervorming niet alleen worden uitgesteld, maar dat Wallonië zijn positie zal verstevigen, en indirect (maar niet als doel) dus ook de positie van België. De Waalse politici trekken namelijk aan één zeil om de Waalse belangen te verdedigen. Zo is het hun streven om enkele faciliteitengemeenten bij Brussel in te lijven. Hierdoor zou Brussel niet langer omrand zijn door Vlaamse gemeenten, maar evengoed aan Wallonië grenzen. Voor Wallonië zou dit een enorme overwinning betekenen en een belangrijke optie op de toekomst betekenen.

Vraag dient echter gesteld te worden of de Vlamingen deze en andere verdere Vlaamse toegevingen zullen pikken. In de huidige constellatie is het voor de bevolking onbegrijpelijk dat Vlaanderen het steeds moeten afleggen tegenover Wallonië. Zelfs gerechtvaardigde Vlaamse eisen zoals de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde konden de Vlaamse federale regeringspartijen VLD en SP.A niet doordrukken. De bevolking ziet ook wel in dat dit te wijten is aan het eigenbelang van de partijen of enkele politici. De Vlaming wijst dus niet de Walen, maar de eigen Vlaamse partijen met de vinger.

Als er echter een Waalse eerste minister komt, dan zal hij het mikpunt worden van alle ongenoegen. Het zou zelfs voor bepaalde 'Vlaamse' partijen zoals de VLD, die het nu zwaar te verduren krijgen omdat zij keer op keer hun Vlaamse eisen inslikken, een bevrijding kunnen zijn dat zij de schuld kunnen afschuiven op een Waal. Zo'n vijandbeeld is voor een partij namelijk heel lonend (wellicht ook de reden waarom de PS, die recent met zware interne problemen kampte, nu zo 'schiet' op de Vlaamse 'separatist' Leterme).

Goed mogelijk dus dat Di Rupo als eerste minister het begin van het definitieve einde betekent voor België en dat dit de Vlaamse ontvoogding nog meer zal versnellen dan een volgende regering met een Vlaamse eerste minister die er alles aan doet om eerste minister te blijven.

Een drukke week achter de rug. Paradoxaal hebt u dat wellicht juist gemerkt aan het feit dat ik hier maar weinig langsgeweest ben ... veel stof om over te schrijven maar te weinig tijd om alles op een rijtje te zetten ...

Afgelopen woensdag was er de bekroning van vele maanden werk. Dan werd namelijk in het Vlaams Parlement het voorstel van decreet rond de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal erkend. De Vlaamse Gebarentaal is nu officieel de taal van de Vlaamse Dovengemeenschap. Voor de Dovengemeenschap en al wie erbij betrokken is, is dit een zeer belangrijke erkenning. Helga Stevens en de betrokken Dovenorganisaties wilden dan ook alle doven en sympathisanten de kans geven om deze unieke dag mee te maken. Tijdens de bespreking en de stemming in het Vlaams Parlement werd een zaal gereserveerd voor de geïnteresseerden die daar alles 'live' op een scherm konden volgen. Er waren meer dan tweehonderd aanwezigen en de vreugde-uitbarsting op het moment dat het parlement het decreet unaniem goedkeurde was echt hartverwarmend. Nadien volgde nog een receptie en enkele toneelstukjes voor en door Doven in een nabijgelegen hotelzaal. De sfeer was er opperbest en het was leuk vertoeven in dit gezelschap.

Het was al laat toen ik van Brussel terugkwam. Mijn verloofde was blijven werken op het kantoor en ik pikte haar daar op. Omdat we geen zin hadden om zo laat nog te koken, gingen we eens langs in 'Het Speelse Tuintje', net op de grens van Lovendegem en Waarschoot. Er is een uitgebreide kaart en het eten was heel lekker en zeer verzorgd. Het interieur was ook heel gezellig en het was er lekker warm (een koud restaurant vind ik echt een afknapper). Zeker een plaats om nog eens terug te keren.

Donderdagavond vond de gemeenteraad plaats. Er stonden veel punten op de agenda en deze gaven vaak aanleiding tot discussie, vooral tussen de CD&V-meerderheid en de VLD. VLD-raadslid Bottequin ging daarbij in zijn flamboyante stijl nogal fel te keer. Het deed mij een beetje denken aan de verschillende stijlen in de Vlaamse regering, waar ook Patricia Ceysens (fractieleidster VLD) wel eens erg op de zenuwen werkt. Geef mij dan maar de rustige en meer gemoedelijke stijl van een Leterme, een Bourgeois of een Van Mechelen. Op de gemeenteraad was het hek compleet van de dam toen Bottequin de burgemeester met veel misbaar beschuldigde van het opzettelijk voorliegen van de gemeenteraad. Toen bleek dat er niets van aan was, was het VLD-raadslid plots niet meer te horen. Als je hoog van de toren blaast, doet het achteraf natuurlijk dubbel zoveel pijn als je toch fout blijkt te zijn.

Het zou ons te ver leiden om hier alle punten te bespreken, maar ik kom er later deze week zeker nog eens op terug want er zaten enkele interessante dossiers tussen.

Na de gemeenteraad gaat een groot aantal gemeenteraadsleden nog iets drinken in café 'De Kasteeldreef'. Daar wordt dan de gemeenteraad nog wat nabesproken en komen ook luchtiger zaken aan bod. Er wordt dan ook wel eens gesproken tussen de gemeenteraadsleden van de verschillende partijen. Zo raakte ik ook in gesprek met Marjan Meulewater, één van de kopstukken van VLD. Ze vroeg me of ze me een goede raad mocht geven. Nu, ik sta altijd open sta voor advies, van wie het ook komt. Of ik het goed advies vind en of ik er iets mee aanvang, dat zie ik dan wel achteraf :-) Het werd uiteindelijk tamelijk laat maar het was zeker gezellig.

Gisterenavond dan gingen we naar het toneel op het dorp. Het stuk getiteld 'eenentwintigen' kon ons zeer bekoren. Er zat lekker veel vaart in en ook de acteerprestaties mochten er stuk voor stuk zijn. Het was ook een toneelstuk waarover we nadien (inhoudelijk) nog napraatten in de auto ... altijd een goed teken. Zowel Iftara als ikzelf haalden er een andere boodschap uit. Niet dat een toneelstuk een boodschap moet hebben, maar we hebben toch altijd de neiging die te zoeken. We kwamen uiteindelijk uit op de angst voor de eenzaamheid; het gegeven dat een zwaar leven mensen hard maakt; de drang om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur; de kleine rituelen in het leven waar men zich aan 'vastklampt'. Dat de acteurs het publiek in de ban hadden was ook duidelijk te merken aan de spontane reacties van het publiek dat soms pufte van de spanning of opgewonden babbelde na een 'verleidingsscène'. Dit was zeker een geslaagde avond en we kijken al uit naar de volgende afspraak.

Als u nog niet geweest bent: zowel vanavond (20u) als morgennamiddag (15u) is er nog een vertoning van Eenentwintigen. Wij zijn op goed geluk naar de voorstelling getrokken en er waren nog enkele plaatsjes vrij (in de overigens zeer goed gevulde zaal), maar best checkt u eens vooraf via 0478/438118.

Vanavond zou ik graag naar LOKO gaan. Ik hoorde hen repeteren in het gemeentemagazijn toen we na het toneel naar de auto stapten en het klonk alvast heel aanstekelijk maar de laatste paar dagen heb ik wat last van een verkoudheid met hoofd- en keelpijn. Ik zal zien hoe ik mij over enkele uurtjes voel want het begint al om 19u, maar ik heb het nu al te warm dus ik vrees ervoor.

We kondigden het reeds aan in ons afdelingsblad en het verscheen toen ook in enkele kranten: er komt een belbus voor Lovendegem/Zomergem/Waarschoot. Het beperkt aanbod aan openbaar vervoer in onze gemeente was voor veel inwoners terecht een reden tot klagen. Uit Het Nieuwsblad van vandaag blijkt dat de bus niet alleen deze drie gemeenten aandoet, maar ook nog drie Eeklose haltes: het Heilig Hartziekenhuis, de Markt en de scholen.

Een belangrijke beperking is dat schoolkinderen niet op gelijk welk moment de bus zullen kunnen nemen. Enkel als er geen alternatieven zijn in de vorm van schoolbussen of de reguliere buslijnen die nu al tot in Eeklo rijden.

Nochtans zitten de schoolbussen vaak bomvol en rijden deze niet altijd op de juiste momenten. Als de school eens vroeger gedaan is of er de leerlingen pas later naar huis kunnen (na een klasuitstap of dergelijke), dan is er meestal geen bus. De belbus zou dan een alternatief bieden. Hopelijk past De Lijn deze criteria dan ook niet al te strikt toe.

Na één jaar komt er een evaluatie. N-VA Lovendegem zal de werking dan ook van nabij volgen en eventuele problemen aankaarten bij de Vlaamse minister van mobiliteit.

Vandaag was er in het kader van de erfgoeddag een lezing in de gemeenteraadszaal over de geschiedenis van de Kasteeldreef. Als nieuwe Lovendegemnaar leek mij dit de ideale gelegenheid om wat meer te weten te komen over de geschiedenis van mijn nieuwe thuisgemeente.

Inhoudelijk was de lezing interessant maar door omstandigheden was het wel een lezing in sneltempo. De bus die in het kader van de erfgoeddag in verschillende gemeenten halt hield kwam ruimschoots te laat aan. Daardoor diende de lezing ook ingekort te worden. De spreker was hier duidelijk niet op ingesteld en het verliep dan ook een beetje chaotisch.

Nu, dat terzijde, was het toch een leerrijke lezing. Niet alleen de geschiedenis van de Kasteeldreef kwam aan bod, maar ook de geschiedenis van Lovendegem. Zo leerden we in sneltempo iets bij over de herkomst van de naam 'Lovendegem', die voor het eerste opdook in de 12e eeuw, de verschillende heren van Lovendegem, belangrijke infrastructuurwerken (bruggen, wegen, bouw gemeentehuis en aanleg van de Brugse vaart), de evolutie van slottoren tot kasteel, het uitzicht en de loop van de Kasteeldreef, ...

Het meest interessant waren de oude plannen van Lovendegem waarop je de evolutie zeer goed kon volgen. Er zaten ook enkele foto's met dorpsbeelden bij die zeer leuk waren. Na de lezing was er nog een korte videofilm over de recente werken (2004-2006) die het uitzicht van de Kasteeldreef sterk veranderden.

De lezing was een initiatief van de Werkgroep Geschiedenis Lovendegem. Diegenen die geïnteresseerd zijn in deze werkgroep en eventueel zelf willen meewerken aan het onderzoek naar de geschiedenis van Lovendegem en Vinderhoute kunnen contact opnemen met hen via antoon.steyaert@telenet.be of 0473/52.25.62

Ik hoop alleszins dat dit initiatief nog navolging krijgt en we binnenkort nog lezingen mogen verwachten over de vroege en ook recente geschiedenis van Lovendegem of de 'verblijfplaats van Luvand en de zijnen'.

Als bestuurslid van N-VA Meetjesland en woordvoerder van N-VA Lovendegem ben ik tevreden dat we vandaag ook in Lovendegem, als één van de laatste gemeenten van het Meetjesland, duidelijkheid kunnen verschaffen over de deelname van N-VA aan de gemeenteraadsverkiezingen.

Zoals de titel al aangaf zal N-VA dus in kartel met de CD&V deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Waarom hebben wij hiertoe besloten?

N-VA Lovendegem wil in eerste instantie gaan voor een goed bestuur. Wij zijn ervan overtuigd dat wij, in samenwerking met de CD&V, dergelijk goed bestuur gestalte kunnen geven. Een goed bestuur is slechts mogelijk als de partners een gemeenschappelijke visie hebben op het gemeentelijk beleid.

Mijn ervaring als medewerker in het Vlaams Parlement is dat N-VA en CD&V zeer vaak dezelfde uitgangspunten hebben, waardoor hun visie in bepaalde dossiers meestal gelijklopen is. De nadruk op de gemeenschap, evenwicht tussen rechten en plichten, opnemen van verantwoordelijkheid, objectief en goed bestuur waarbij de mens centraal staat zijn enkele van die uitgangspunten. Dit bleek ook toen de standpunten van CD&V en N-VA Lovendegem aan elkaar getoetst werden over enkele belangrijke gemeentelijke dossiers en de beleidsprioriteiten naar de toekomst toe.

N-VA was daarenboven geen voorstander van het scenario, zoals het in vele gemeenten gebeurt, dat er een bonte coalitie wordt gevormd van liberalen, socialisten en soms ook groenen om de bestaande meerderheid te breken. Bij dergelijke bonte coalities is er namelijk geen gemeenschappelijk project, behalve de gemeenschappelijke vijand. Dergelijke coalities doen het soms enkele jaren goed, maar veelal wordt de gemeente na enige tijd onbestuurbaar. De reden is eenvoudig, zij hebben over bepaalde thema’s compleet verschillende en soms zelfs tegengestelde standpunten.

Natuurlijk hebben ook CD&V en N-VA hun eigen klemtonen, zoniet zouden het geen twee onafhankelijke partijen zijn en blijven. Zoals jullie allemaal weten is de N-VA een Vlaams-nationalistische partij. Onze prioriteit ligt dan ook bij de verdere uitbouw van een onafhankelijk Vlaanderen, niet als doel op zich, maar als middel om tot een beter bestuur te komen voor alle Vlamingen. De mensen vergissen zich echter als zij denken dat de N-VA enkel een communautaire partij is. Onze partij heeft ook duidelijke standpunten over welzijn, mobiliteit, economie, … Dat hebben we in onze afdelingsbladen, met ruime aandacht voor lokaal nieuws en standpunten, reeds voldoende aangetoond (zie www.n-va.be/lovendegem). Net op deze punten sluiten de visies van N-VA en CD&V zeer nauw aan bij elkaar.

Net zoals in diverse kleinere gemeenten in het arrondissement Gent-Eeklo krijgt N-VA twee plaatsen op de lijst CD&V/N-VA. In Lovendegem gaat het over de vijfde en de vijftiende plaats. Hiermee neemt de N-VA ook in Lovendegem voor het eerst deel aan de gemeenteraadsverkiezingen.

De N-VA maakt hiermee, tegenover de Volksunie, een duidelijke koerswijziging. De Volksunie kwam vaak op in gemeentelijke lijsten (gemeentebelangen, PVG, lijst 2000, …) waardoor de verkozenen zeer snel elke voeling met de moederpartij verloren. De N-VA daarentegen tracht zo veel als mogelijk onder eigen naam aan de verkiezingen deel te nemen. Als deze positief verlopen dan zal het aantal gemeenteraadsleden van N-VA-signatuur exponentieel toenemen. De N-VA zal dan sterker dan ooit staan om een goede beurt te maken bij de communautair zeer belangrijke verkiezingen van 2007.

De gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 zijn dan ook in beide opzichten zeer belangrijk.

Op de foto herkent u van links naar rechts: Helga Stevens - Vlaams Parlementslid N-VA, Nick Mouton - woordvoerder N-VA, Chris De Wispelaere - Burgemeester Lovendegem, Brigitte Marquenie - fractievoorzitster CD&V, Jo Van Waeleghem - voorzitter CD&V, Koen Loete - provinciaal verantwoordelijke CD&V, Ivan Goethals - schepen CD&V, Etienne Verstraete - schepen CD&V. Verder waren aanwezig maar niet op de foto: Jan Martens - arrondissementeel voorzitter N-VA, Daniël De Baets - voorzitter N-VA Meetjesland, Arseen Hebbrecht - raadslid CD&V

Enkele weken terug besloot de brouwerij Inbev om hun fabriek in Hoegaarden te sluiten en te verhuizen naar Wallonië. Hierdoor staan opnieuw 232 banen op de helling omdat de raad van beheer vindt dat het bedrijf nog onvoldoende winst maakt. Tja, 1 miljard euro winst vorig jaar, dat vind ik persoonlijk ook nogal magertjes.

De hele heisa rond deze sluiting doet me sterk denken aan de sluiting van de Renaultfabriek in 1997 met 3100 ontslagen tot gevolg. Ook toen waren de reacties zeer emotioneel (en terecht trouwens want er was toen nog wel meer aan de hand). Er werden betogingen georganiseerd en de Vlaming beloofde plechtig om voortaan geen Renault meer te kopen. Eigenaars van een Renault reden met de sticker "ceci n'est pas une pipe" op het kofferdeksel.

Maar wat zien we enkele jaren later: Renault is terug de populairste gezinswagen in Vlaanderen. Wat zou de raad van beheer malen om die kortstondige opflakkering van anti-gevoelens in een kleine markt als Vlaanderen?

De reacties tonen ook de onmacht van de politici en de gewone burger aan. Het negatieve imago en de tijdelijk lagere verkoopcijfers in Vlaanderen mag dan voor Inbev wel een verschil betekenen van enkele cijfers na de komma op hun winstpercentage, uiteindelijk wordt dit wellicht nog gecompenseerd door de lagere productiekosten na de herstructurering. Hét probleem is dat de overheden vandaag de dag geen instrumenten meer hebben om de werkgelegenheid in hun land te garanderen. Zie ook de hele heisa rond het vertrek van DHL. Dat is nu eenmaal een feit. Met de Europese Bolkensteinrichtlijn zal het er in de toekomst niet beter op worden.

De slinger lijkt mij hier wat te veel in de verkeerde richting doorgeslagen. Maar er zit niets anders op ... we moeten vooruit en met de hefbomen die we nog hebben een zo goed mogelijk klimaat scheppen. Dat is het enige juiste antwoord op de vlaag van herstructureringen en sluitingen. Een boycot of dergelijke is wel leuk en lucht even de frustratie op, maar op termijn verandert het niks.

De procureur van Oudenaarde heeft de politiekorpsen uit zijn regio meegedeeld dat hij bepaalde feiten niet zal vervolgen maar onmiddellijk en automatisch zal seponeren. Hij vraagt de politiemensen dan ook om van deze feiten geen omstandig proces verbaal meer op te maken. Minister van binnenlandse zaken Patrick Dewael (VLD) steunt het initiatief en wil het zelfs uitgebreid zien naar andere gerechtelijke arrondissementen en politiezones. Eerste minister Verhofstadt (VLD) is dan weer tegen.

Het signaal dat op deze manier gegeven wordt kan alleen maar leiden tot een nog groter gevoel van straffeloosheid. Als misdrijven zoals winkeldiefstallen niet meer worden vervolgd, welk middel heeft een eigenaar dan nog om zijn eigendommen te beschermen? Moeten zij dan 'het recht' in eigen handen nemen?

Het is opnieuw hetzelfde verhaal als met het gedoogbeleid ten opzichte van 'softdrugs'. Ook daar heeft de federale overheid een verkeerd signaal gegeven, waardoor het nu lijkt alsof sofdrugs wel oké zijn. Akkoord dat men geen celstraffen gaat uitspreken voor dergelijke misdrijven. Onze gevangenissen zitten al overvol en veelal zal een celstraf gebruikers van softdrugs niet op andere gedachten brengen. Voor kleine diefstallen is een celstraf dan weer niet in verhouding tot het misdrijf. Maar zomaar feiten blauw-blauw laten, die door de wet omschreven zijn als verboden, dat kan niet.

Het is niet omdat het gerecht en de politie de middelen niet hebben of onvoldoende bemand zijn om alle kleine misdrijven te vervolgen, dat men zomaar dergelijke feiten onbestraft kan laten. Dan geeft men een verkeerd signaal. Integendeel zou men verwachten dat politici maatregelen nemen opdat deze misdrijven in de toekomst wel weer efficiënt en gepast vervolgd kunnen worden.